2 Şubat 2011 Çarşamba

öhöm möhöm

İnterneti ve bilgisayarı olmayan insanların neden benden daha mutlu olduklarını anlama fırsatı buldum bu hafta,hiçbi sorunum yok sadece ders çalışmam lazım ama bu huzursuzluk nerden geliyor bilmiyorum.Tüm tırnaklarımı yedim,dudaklarımı yoldum sürekli ayağımla saçma sapan bi ritm tutuyorum sanki her an çok önemli bi haber gelicekmiş gibi  tek istediğim kışın bitmesi güneşin beni ısıtmasını özledim gözlerimi kısıp yürümeyi ve bide olduğum terlemeyi.İlkbahar haricinde bütün mevsimleri seviyorum o mevsim bana biraz yapmacık ve dengesiz geliyor.Çocuklar neden sürekli ilgi bekliyor,neden bu kadar çok ses çıkarıyorlar peki ya bu lanet enerjiyi nerden buluyorlar gecenin bilmemne köründe ben uyumaya çalışırken dolaptan dolaba korsancılık oynayabiliyorlar benim en sevdiğim oyun küçükken tabi bi trenim vardı onunla oynamayı çok severdim çünkü annem onu hep saklardı bide barbie bebeklerimle havuz partisi oyununu ikiside benim keşfim.
Bişey daha merak ediyorum kumarbaz denilen kişiler bağımlılar mıdır yani alkolik veya uyuşturucu bağımlıları gibi keşke her birinin farklı bir bağımlılığı olduğu bir sürü arkadaşım olsa...
Her insanın bizim için özel olduğunu düşünüyorum hissedebildiğimiz kadarıyla yani duygularımız,her ''bir'' inde farklı bir biz oluyoruz bu aralar ne kişilik olarak ne de ruhsal olarak bi paylaşım yaşamıyorum çünkü yalnızım.evet.evet yalnızım.ama bu iyi bişey.yani yalnızlık.evet.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder